บทที่ 8 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 8
เวลาล่วงเลยไปถึงตีสองนิดๆอ้ายตื่นมาเข้าห้องน้ำด้วยความงัวเงียและคอแห้งมาก เธอเดินออกไปเห็นคนตัวใหญ่นอนขดตัวอยู่ที่โซฟาท่าทางเหมือนจะหนาวเลยเดินย้อนกลับเข้าห้องไปหยิบผ้าห่มมาห่มให้เขา จากนั้นถึงได้เดินไปเทน้ำดื่มและพึ่งจะเห็นว่าเสี่ยชัชดื่มเบียร์ของเธอไปหมดตู้เย็นเลย
“เทน้ำให้เสี่ยสักแก้วด้วยสิอ้าย” เขามายืนข้างหลังเธอแล้วยิ้มกว้างในความน่ารักที่ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ อ้ายเทน้ำเปล่าส่งให้ทันทีแล้วก็กอดอกมองเขาด้วยแววตาที่สงสัยมาก เขาดื่มน้ำหมดถึงได้วางแก้วลงแล้วเดินเข้าไปใกล้เธอมากขึ้นกว่าเดิม
“เสี่ย…เอ่อ…ยังไม่หลับเหรอคะ?”
“มันหนาวเลยนอนไม่หลับ”
“ถ้างั้นก็กลับไปนอนกอดเมียเก่ามันน่าจะอุ่นกว่านอนโซฟานะคะ”
“ไม่มีใครทำให้เสี่ยหายหนาวได้เท่ากับหนูหรอก” เพียงแค่เธอจะอ้าปากพูดก็จูบลงไปทันทีด้วยความหิวกระหายและอยากจะสัมผัสทุกอย่างเอาไว้ให้เธอจำว่าใครเป็นเจ้าของ มือเล็กๆที่ผลักหน้าอกออกถูกรวบเอาไว้อย่างรวบเร็วและก้าวขาดันเธอไปในทิศทางที่ต้องการ ก่อนจะอุ้มเมียดื้อทั้งที่ยังจูบเข้าห้องนอนเพื่อตอกย้ำเรื่องระหว่างเราสักหลายๆทีให้ลืมไม่ลง
“เสี่ยชัชปล่อยหนูนะ!!”
“หนูเป็นของเสี่ยคนเดียว!”
“อื้อ…แล้วแฟนเก่าเสี่ยล่ะ!?”
“ช่างหัวมันไปสิ! เสี่ยจะเอาหนูคนเดียว!!”
คำพูดตัดขาดไปพร้อมกับจูบที่เร่าร้อนและหนักหน่วงมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัว มือใหญ่รวบมือเล็กเอาไว้แน่นไม่ให้ดิ้นหลุด ส่วนมืออีกข้างก็จับเรียวขาเล็กอ้าออกกว้างแล้วแทรกตัวเข้าไป หนึ่งอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้เจอ ไม่ได้นอนกอด ในคืนนี้แหละเขาจะตอกย้ำให้ชัดว่าอ้ายมีผัวเป็นใคร ส่วนเรื่องอื่นก็ช่างแม่งเพราะมันไม่มีอะไรสำคัญสำหรับเขาเท่าเธอแล้ว
อย่าหวังเลยว่าเธอจะมูฟออนจากเขาได้
ไม่มีวันนั้นเด็ดขาด!!
เที่ยงวันต่อมาอ้ายลืมตาตื่นด้วยความงัวเงียแล้วถอนหายใจเมื่อแขนใหญ่กอดรัดเอาไว้ซะแน่นเลย เมื่อคืนเธอเตลิดไปกับสัมผัสทุกอย่างของเขาแบบที่แทบจะไร้แรงต่อต้าน แต่ถึงต้านทานไปก็ใช่ว่าจะทำได้ซะเมื่อไร เสี่ยชัชไม่ปล่อยให้เธอได้คิดอะไรและเขาทำรุนแรงมากจนแทบไม่มีแรงพอจะขยับตัวด้วยซ้ำ
เธอนอนมองหน้าคนใจร้ายที่ไล่ให้ไปหาผู้ชายคนอื่นเพื่อที่เขาจะกลับไปหาเมียเก่าได้แบบไม่รู้สึกผิด ตลอดสามเดือนที่ผ่านมาเราอยู่ด้วยกันแทบทุกวันและส่วนใหญ่จะเป็นเขามาค้างที่นี่ เขาทำเหมือนเรารักกันทั้งที่มันไม่ใช่
ผิดเองแหละที่เธอใจไม่แข็งพอ
ไม่น่ารักเขาเลย
“วันนี้ไปไหนรึเปล่าอ้าย?”
“ถ้าไปแล้วเสี่ยจะกลับเลยไหมคะ?”
“ยังโกรธเสี่ยเรื่องเมื่อคืนเหรอ เสี่ยทำให้หนูไม่มีความสุขเท่าเมื่อก่อนเหรอถึงดื้อตลอดเลย”
“เปล่าค่ะ เสี่ยชัชยังเหมือนเดิมทุกอย่าง”
“วันนี้เสี่ยว่าง เสี่ยขออยู่ด้วยนะอ้าย”
“ไม่ไปอยู่กับแฟนเก่าเสี่ยล่ะ!?”
“อย่าพูดถึงคนอื่นสิ ตอนนี้เสี่ยมีแค่หนูคนเดียวนะ”
“แล้วหลังจากนี้ล่ะคะ?” เขาลืมตามองทันทีที่เธอถามออกไปแล้วไม่ตอบอะไรเลยสักคำ มันชัดเจนแล้วว่าเขาไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆต่อให้จะคืนดีกับแฟนเก่าแล้วก็ตาม เพียงแค่จะพูดอีกคำก็ถูกจูบอย่างหนักหน่วงแล้วเริ่มต้นบทรักอีกครั้งเหมือนพวกคนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า
งั้นก็ให้วันนี้เป็นการจากลาของเราเลย
เขาไม่ปล่อยเธอก็จะไปให้ได้
หลังจากวันนั้นผ่านไปสองอาทิตย์ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้น อ้ายย้ายที่อยู่ทันทีตามที่เคยพูดเอาไว้เพื่อที่เสี่ยชัชจะมาหาไม่ได้อีก เวลาไปมหาวิทยาลัยก็จะมองรอบๆก่อนลงจากรถเสมอเผื่อว่าเขามาตามหาที่นี่จะได้ไม่ต้องเจอกัน
ช่วงแรกๆมันก็รู้สึกแย่และคิดถึงเขามาก แต่พอเวลาผ่านไปสองอาทิตย์แล้วมันก็ไม่หนักหนาเท่าเมื่อก่อนนี้ อีกไม่นานเธอจะลืมเขาไปหมดหัวใจ แล้วเธอจะเปิดใจให้กับรักครั้งใหม่ได้อย่างแน่นอน เธอเข็ดแล้วกับความสัมพันธ์ที่ไม่มีสถานะแบบนั้น ถ้าหากว่าต้องมีใครอีกครั้งก็จะเอาให้ชัดเจนไปเลยว่าคบกันอยู่ อย่างน้อยถ้าเลิกกันไปก็ไม่ต้องเสียดายมาก
“เมื่อคืนนี้ดีมากเลยอะแก คืนนี้ไปด้วยกันนะ”
“เอาผัวไปขนาดนั้นแล้วจะลากฉันไปทำไมห่ะยัยน้ำ”
“เผื่อแกจะถูกใจใครบ้างไง แล้วคนที่ขับรถมารับส่งแกหายไปไหนแล้วล่ะ แกเลิกแล้วเหรอ?”
“อื้ม เลิกมาสามอาทิตย์แล้วมั้ง ฉันย้ายคอนโดก็เพราะหนีเขาด้วยนี่แหละ”
“อยากเห็นผู้โชคร้ายคนนั้นจังเลยนะ ใบ้ได้ไหม?”
“ทรงเสี่ยที่แก่กว่าฉันสิบปี”
“อุ้ยตายแล้ว! นี่แกหลอกฟันคนแก่รึเปล่าเนี่ย?”
“วินๆทั้งคู่จ้ะยัยน้ำไม่มีใครหลอกฟันใครหรอก แล้วที่บาร์คืนนี้ไปกันกี่คนนะ”
“ก็มีฉันกับแฟน แล้วเพื่อนแฟนอีกสองสามคน แต่ไม่ต้องคิดมากนะเพราะพวกนั้นก็มีเมียกันหมดแล้ว”
“เฮ้อ…ไปแต่พวกมีคู่ส่วนฉันโสดคนเดียว มีพรบคุ้มครอบคนโสดไหมเนี่ย!?”
“หาผัวเท่านั้นคือคำตอบ”
“ผัวใหม่?”
“เอาที่แกสบายใจเลยอ้าย ถ้าของเก่ามันดีก็กลับไปกินซ้ำ แต่ถ้ามันไม่ดีก็หาอะไรใหม่ๆ”
“เฮ้อ…คืนนี้ค่อยหาแล้วกัน”
